Screen Shot 2014-04-13 at 12.51.23

İş yerindeyim.

Şu anda burada kimsecikler yok. Işıklar kapalı. Ortama huzurlu bir grilik hakim.

Dışarıda yağmur yağıyor. Trafikte kalan arabaların korna sesleri kalın çift camın arkasında. Periyodik aralıklarla durağa yanaşan tramvayın anonsları tatlı bir müzik gibi.

Ben kalan işlerin ne olduğunu, neyi nerede bıraktığımı, neye nereden başlamam gerektiğini çıkartmaya çalışıyorum. Her şey fazla karışık geliyor nedense.

Sessizlik, ne kadar güzel ve ne kadar değerli.

İstanbul’da sessizlik ve yağmur, birbirine bu kadar yakışan başka iki kavram yok sanki.

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Site Footer